عشق

   بخند...دست خطی که تو را عاشق کرد،شوخی

   کاغذی ماست بخند...ادمک خر نشوی گریه کنی،کل

   دنیا سراب است بخند...آن خدایی که بزرگش

    خواندی به خدا مثل تو تنهاست بخند...

     كي ميايي دلم برات تنگ شده

   ديگه نمي زارم تنها بري مسافرت مثل خودت

از همه جاده ها میاد

 
انگار نه از یه شهر دور

که از همه دنیا میاد

تا وقتی که در وا میشه

لحظه ی دیدن میرسه

هرچی که جاده است رو زمین

به سینه ی من میرسه

آی...

ای که تویی همه کسم

بی تو میگیره نفسم

اگه تورو داشته باشم

به هرچی میخوام میرسم

به هرچی میخوام میرسم

عزیزترین سوغاتیه

غبار پیراهن تو

عمر دوباره ی منه

دیدن و بوییدن تو

نه من تورو واسه خودم

نه از سر هوس میخوام

 
عمر دوباره ی منی

تورو واسه نفس میخوام

ای که تویی همه کسم

بی تو میگیره نفسم

اگه تورو داشته باشم

به هرچی میخوام میرسم

به هرچی میخوام میرسم

وقتی میای صدای پات

 
از همه جاده ها میاد

انگار نه از یه شهر دور

که از همه دنیا میاد

تا وقتی که در وا میشه

لحظه ی دیدن میرسه

هرچی که جاده است روزمین

به سینه ی من میرسه

آی...

ای که تویی همه کسم

بی تو میگیره نفسم

اگه تورو داشته باشم

به هرچی میخوام میرسم

به هرچی میخوام میرسم

از همه جاده ها میاد

 
انگار نه از یه شهر دور

که از همه دنیا میاد

تا وقتی که در وا میشه

لحظه ی دیدن میرسه

هرچی که جاده است رو زمین

به سینه ی من میرسه

آی...

ای که تویی همه کسم

بی تو میگیره نفسم

اگه تورو داشته باشم

به هرچی میخوام میرسم

به هرچی میخوام میرسم

عزیزترین سوغاتیه

غبار پیراهن تو

عمر دوباره ی منه

دیدن و بوییدن تو

نه من تورو واسه خودم

نه از سر هوس میخوام

 
عمر دوباره ی منی

تورو واسه نفس میخوام

ای که تویی همه کسم

بی تو میگیره نفسم

اگه تورو داشته باشم

به هرچی میخوام میرسم

به هرچی میخوام میرسم

وقتی میای صدای پات

 
از همه جاده ها میاد

انگار نه از یه شهر دور

که از همه دنیا میاد

تا وقتی که در وا میشه

لحظه ی دیدن میرسه

هرچی که جاده است روزمین

به سینه ی من میرسه

آی...

ای که تویی همه کسم

بی تو میگیره نفسم

اگه تورو داشته باشم

به هرچی میخوام میرسم

به هرچی میخوام میرسم

سلامکسی که تو دلم درخشید

 از چشم من افتادی نازنینم

 کی گفته که سه بخش داره جدایی

من زاده ی عشق هستم ، من زاده ی تنهایی

یک دم به مسیر عقل ، یک عمر به شیدایی

در وسوسه تشویش هر لحظه به سر بردم

هر لحظه از این عمر حسرت کش سودایی

مرداب دو چشمانت هر لحظه خرابم کرد

من غرق شوم آخر در وادی رسوایی

تكیه به شونه هام نكن... من از تو افتاده ترم.... ما كه به هم نمیرسیم... بسه دیگه! بذار برم..... كی گفته بود به جرم عشق؟ یه عمری پرپرت كنم... یه گوشه ای كنج قفس... چادر غم سرت كنم.... من نه قلندر میشمو.... نه قهرمان قصه ها.... نه برده ء حلقه به گوش.... نه مثل اون فرشته ها... من عاشقم...همینو بس! غصه نداره...بی كسیم! قشنگیه قسمت ماست! كه ما به هم نمیرسیم

بيا تا ليلي و مجنون شويم ، افسانه اش با من

بيا با من به شهر عشق روكن ، خانه اش با من

بيا تا سر به روي شانه هم راز دل گوييم

اگر مويت چه روزم شد پريشان ، شانه اش با من

سلام اي غم ، سلام اي آشناي مهربان دل

پر پرواز واكن چون پرستو ، لانه اش با من

مگو ديوانه كو ، زنجير گيسورا ز هم واكن

دل ديوانه ، ديوانه ، ديوانه اش با من

در اين دنياي وانفسا حسرتزاي بي قردا

خدايا عاشقان را غم مده ، شكرانه اش با من

مگو ديگر سمندر در دل آتش نمي سوزد

تو گرمم كن به افسون ، گرمي افسانه اش با من

چه بشكن بشكني دارد ، فلك در كار سر مستان

تو پيمان بشكني ، نشكستن پيمانه اش با من

وقتي كبوتري شروع به معاشرت با كلاغها مي كند پرهايش سفيد مي ماند، ولي قلبش سياه ميشود. دوست داشتن كسي كه لايق دوست داشتن نيست اسراف محبت است ( دكتر علي شريعتي)

دل هاي بزرگ و احساس هاي بلند، عشق هاي زيبا و پرشكوه مي آفرينند ( دكتر علي شريعتي )

اما چه رنجي است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زيبايي ها را تنها ديدن و چه بدبختي آزاردهنده اي است تنها خوشبخت بودن! در بهشت تنها بودن سخت تر از كوير است ( دكتر علي شريعتي )

اكنون تو با مرگ رفته اي و من اينجا تنها به اين اميد دم ميزنم كه با هر نفس گامي به تو نزديك تر ميشوم . اين زندگي من است (دكتر علي شريعتي)

وقتی خواستم زندگی کنم، راهم را بستند.وقتی خواستم ستایش کنم، گفتند خرافات است.وقتی خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.وقتی خواستم گریستن، گفتند دروغ است.وقتی خواستم خندیدن، گفتند دیوانه است.دنیا را نگه دارید، میخواهم پیاده شوم (دكتر علي شريعتي)

به سه چيز تکيه نکن ، غرور، دروغ و عشق.آدم با غرور مي تازد،با دروغ مي بازد و با عشق مي ميرد (دكتر علي شريعتي)

   می دونم كه عاقبت می ری يه روز  

   بـــــــا همـــون قايقـــی كــــه تــو رو آورد  

   رو همــــون مـــــــوج بــلنــــد ســـــــركشــی  

   كـــــــه يـــــــه روز اومـــــــد تـــو رو بـــه مـن سپرد  

   می دونـــم كـــــه آخـــــرش پـــس ميـــــاره تنهاييمــــو  

   اون نسيمــــــی كـــــه تـــــو رو آورد و بــــی كسيمــــــو برد  

   دوبــــاره زنـــده می شــه جــــون مــــی گيــــره توی دلــــم  

   سايــــــۀ حسرتـــی كـــه زيـــر قــــدم های تــــو مُـــرد  

   حــــالا شــب خوابتو ديدن واسه مــن يـــه عـادتـه  

   تــو شبِ چشمای تو گـــم شدنـــم غنيمتـه  

   دوســـت دارم تكيــه كنــــم بهـت ولــی  

   شونه های مردونت زيرسرم امانته

حالمان بد نیست غم کم می‌خوریم
       کم که نه! هر روز کم کم می‌خوریم
          آب می‌خواهم، سرابم می‌دهند
                 عشق می‌ورزم عذابم می‌دهند
                          خود نمیدانم کجا رفتم به خواب
                                 از چه بیدارم نکردی آفتاب؟؟
                                           خنجری بر قلب بیمارم زدند
                                                     بی گناهی بودم و دارم زدند

 دشنه‌ای نامرد بر پشتم نشست
       از غم نامردمی پشتم شکست
              سنگ را بستند و سگ آزاد شد
             یک شبه بیداد آمد، داد شد
                      عشق آخر تیشه زد بر ریشه ام
                            تیشه زد بر ریشه ی اندیشه ام
                                 عشق اگر اینست مرتد می شوم
                                        خوب اگر اینست من بد می شوم   

          بس کن ای دل نابسامانی بس است
    کافرم دیگر مسلمانی بس است
     در میان خلق سردرگم شدم
   عاقبت آلوده مردم شدم
                      بعد ازاین با بی‌کسی خو می کنم
                           هر چه در دل داشتم رو می کنم
                          نیستم از مردم خجر بدست
                                    بت پرستم بت پرستم بت پرست

چند روزی هست حالم دیدنیست
  حال من از این و آن پرسیدنیست
گاه بر روی زمین زل می زنم
   گاه بر حافظ تفأل می زنم
     حافظ دیوانه فالم را گرفت
               یک غزل آمد که حالم را گرفت:

              "ما زیاران چشم یاری داشتیم
                           خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

  RSS